Erik of het kleine insectenboek

Erik of het kleine insectenboek

Geschreven door: Godfried Bomans
Het boek bestaat uit 13 Hoofdstukken en 134 bladzijden

Samenvatting: 

Erik Pinksterblom ligt in zijn bed, maar hij probeert niet in slaap te vallen, omdat hij het gevoel heeft dat er iets bijzonders gaat gebeuren. In gedachten herhaalt hij wat hij die middag geleerd heeft uit ‘Solms’ Beknopte Natuurlijke Historie’, want de volgende dag heeft hij een proefwerk over de insecten. Hij bekijkt het schilderij ‘Wollewei’, waarop een weiland met schapen, een herder en allerlei mogelijke insecten staan afgebeeld. Erik bedenkt dat het fijn zou zijn om in de wereld van het schilderij te leven; er zijn immers geen verplichtingen. Opeens ziet hij de schilderijen van grootvader en grootmoeder Pinksterblom bewegen. Zijn grootmoeder stapt uit haar lijst en vertelt hem dat alle schilderijen leven, ook ‘Wollewei’. Dan wordt Erik plotseling steeds kleiner, zo klein dat hij in het schilderij kan stappen. Zo komt hij terecht in de wereld van het schilderij, het land Wollewei. 

Hier ontmoet Erik allerlei insecten. Als eerste komt hij in contact met de wespenfamilie Van Vliesvleugel, een adellijke familie die benadrukt dat het hebben van adellijk bloed belangrijker is dan het hebben van geld (hoewel dat natuurlijk wel handig is). Na een gezamenlijke maaltijd vliegt Erik per hommel naar een hotel, waar hij de nacht kan doorbrengen. De eigenaar van het hotel is een slak en het hotel zelf is het huis van een reuzenslak uit de ijstijd. Erik verbaast de hotelgasten door, zonder dat ze zich voorgesteld hebben, te weten wie ze zijn. Ze zijn allemaal erg benieuwd naar de inhoud van ‘Solms’ Beknopte Natuurlijke Historie’: doen ze het wel zoals het in het boekje staat? Maar al snel zijn de insecten weer slechts geïnteresseerd in zichzelf. Dan ontmoet Erik een vlinder, die erg aardig blijkt te zijn. Hij neemt de vlinder in vertrouwen en deze belooft dat hij Erik zal helpen bij het terugvinden van de lijst van het schilderij. Samen hebben ze een erg plezierige tijd, maar de lijst vinden ze niet. De vlinder verlaat Erik als hij verliefd wordt op een vlindermeisje en kort daarna met haar trouwt. Erik is weer alleen. Hij heeft honger, en hoe havenlozer hij eruit ziet, hoe brutaler de insecten zich tegen hem gedragen. Dan ontmoet hij een doodgraver, die hem uitnodigt voor de maaltijd. 

De familie wordt echter opgegeten door een mol en Erik vervolgt zijn zwerftocht weer. Hij ontmoet een regenworm, die zo kronkelt dat hij een onontwarbare knoop in zichzelf legt, en komt in contact met een grote mierenkolonie. Hier wordt hij gastvrij onthaald; de mieren hebben al over hem gehoord en zijn benieuwd naar zijn kennis uit Solms. Erik blijft een tijdje bij de mieren, maar tijdens een feestelijke maaltijd wordt het hem teveel. Hij begint te huilen van heimwee. De mieren beloven hem dan te helpen met het vinden van de lijst. Met z’n allen trekken ze er de volgende dag op uit. Echter, onderweg komen ze een ander mierenleger tegen en er ontstaat een veldslag. Tijdens het gevecht krijgt Erik een straal mierenzuur in zijn ogen…en als hij zijn ogen weer opendoet, zit hij rechtop in zijn bed. Het lijkt een droom te zijn geweest: de schilderijen houden zich roerloos, geen van zijn huisgenoten heeft hem gemist en het proefwerk over insecten heeft hij diezelfde dag. Dit proefwerk maakt hij echter erg slechts, omdat hij dingen opschrijft die niet in Solms staan. Erik hoopt dat hij ooit nog eens terug mag gaan naar de wereld van ‘Wollewei’, maar het wonder gebeurt nooit weer. 

( scholieren.com) 

Mening:

Ik vind Erik of het kleine insecten boek een ontzettend leuk boek dat me doet denken aan mijn kindertijd omdat ik toen de film had gezien en die ook heel leuk vond. Ik heb nu niet het idee dat ik een boek heb gelezen die voor een 6 jarige is bedoeld.

Argument 1: Het boek lijkt heel erg op een sprookjesachtig boek zoals Alice in Wonderland. Zo wordt Alice aan het einde van het verhaal wakker en blijkt het een doom te zijn en zo ook Erik. Hij wordt aan het einde van het verhaal ook wakker in zijn bed en dan blijkt het avontuur een soort van droom te zijn. Het is leuk om op deze leeftijd toch weer eens een sprookjes achtig boek te lezen wat wel weer voor ons niveau is. Uit dit stukje van het boek is duidelijk te lezen dat hij van het een op het andere moment weer in zijn kamer was. 

' Hij begreep onmiddellijk dat dit het verschrikkelijke mierenzuur was en ging terstond op de grond zitten om als een razende zijn ogen uit te wrijven. En terwijl hij wreef en wreef voelde hij dat er iets wonderlijks met hem gebeurde. Het was of de wereld wijder en wijder werd, en toen hij het waagde tersluiks een blik om zich heen te werpen, zat hij rechtop in bed, in zijn eigen kamer, met beide vuisten zijn ogen uitwrijvend.'  ( Pagina 131 ) 

Argument 2: De zinsopbouw is heel anders dan hoe ik het zou doen en omdat hij zo anders is houd het je aandacht bij het boek en doordat er moeilijkere woorden worden gebruikt is het ook meer voor onze leeftijd geschikt.

'Daar, op nog geen honderd schreden afstand, stond een ander mierenleger, in gelijke slagorde opgesteld.' ( Pagina 130 ) 

' Doch menselijke betrekkingen zijn ongewis.'  ( Pagina 134 )

' En het werd een waarachtig bruiloftsmaal.' ( Pagina 77 )

' Ga dus te werk zoals het u invalt en zoals u het altijd gedaan hebt.' ( Pagina 110 )

Argument 3: Boven elk hoofdstuk staat een opsomming van wat er in het hoofdstuk ter spraken komt. Dit is heel handig zodat je ongeveer weet wat e kan verwachten en hoe en wat er zich afspeelt.

' Erik komt in aanraking met de beperktheden der schilderijbewonders en tracht hun enige hogere begrippen bij te brengen. Hij wordt gewaarschuwd door een glimworm zich niet van begane grond te verheffen, doch vertrekt niettemin toch op de rug van de vlinder.' ( Hoofdstuk 6, Pagina 61 )

' Moeilijke dagen. Erik bemerkt dat insectenliefde een ongewisse zaak is, die met honing het nauwste verband houdt. Hij doodt een spin, een vervult enige doodgravers met ijdele hoop.' ( Hoofdstuk 8, pagina 83 )

Geschreven door Amber Maas V5a

Balansverslag

Balansverslag

Vroeger heb ik nooit echt boeken gelezen, ik vond het altijd maar saai. Ik vond het veel leuker om met de dieren bezig te zijn of om met vriendinnen af te spreken. Het lezen van een boek koste tijd en geduld en ik vond het altijd lastig om mijn aandacht er bij te houden.

In klas 2 moesten we een boek kiezen om een boekverslag over te schrijven. Het maakte toen niet uit of het een vertaling vanuit het engels was, dus koos ik voor Catching Fire van de Hunger games. Ik vond het een leuk boek om te lezen omdat ik het eerste deel van de Hunger games al in de bioscoop had gezien.

In de 4de klas moesten we voor Nederlands 4 literaire boeken lezen en voor Engels ook 4 boeken maar die moesten natuurlijk wel Engelstalig zijn. Ik vond de Nederlandse boeken wel minder leuk om te lezen omdat het niet echt de verhalen zijn waar ik van houd. De Engelse boeken mochten we zelf uit zoeken zolang ze maar in het Engels geschreven waren.

Het lezen van een boek gaat nu wel sneller dan aan het begin van de 4de klas. Daardoor ben ik ook meer van lezen gaan houden maar dan wel van de Engelse boeken. Ik vind het vooral leuk om iets te lezen met actie en misdaad omdat in die boeken de spanning hoog kan oplopen en je dan graag wilt verder lezen.

De boeken die in klas 4 heb gelezen waren vooral niveau 2 boeken. Als ik een leuk boek zag in een hoger niveau dan pakte ik die, want als je een leuk interessant boek hebt dan leest dat makkelijker omdat je aandacht er dan op gefocust blijft.

Mijn top 3 boeken op dit moment zijn:
1. Divergent, ik vind dit boek geweldig. In het boek wordt veel spanning opgebouwd en gebeuren er veel dingen waardoor het leuk blijft om te lezen. Dit boek heb ik voor Engels gelezen het waren wel heel veel bladzijdes maar omdat ik het boek zo leuk vind leest het makkelijker.
2. Catching Fire, dit boek heb ik voor Nederlands gelezen in de 2de klas. Ik vind de Hunger games een geweldige film en zo ook het boek, want de spanning kan op sommige momenten heel hoog oplopen en er zijn ook stukken die heel verdrietig zijn.
3. De een zijn Dood, dit boek heb ik vorig jaar voor Nederlands gelezen en wat ik zo leuk vind aan dit boek is dat er meerdere perspectieven zijn en dat je het verhaal daardoor vanuit meerdere manieren te zien krijgt.

Mijn smaak qua boeken is ten opzichte van vroeger niet echt veranderd. Ik vond het vroeger altijd leuk om misdaad en actie te zien op tv en die thema's lees ik nu dan ook graag.
Ik ben wel wat meer van lezen gaan houden als het dan wel de boeken zijn die ik zelf mag uitzoeken. In de toekomst zal ik vast wel meer gaan lezen aangezien je voor je studie ook wel boeken zal moeten gaan lezen, maar om vrijwillig een boek mee te nemen op vakantie zal hem denk ik niet worden.

 

Amber Maas V5a

Tralievader

Tralievader

Auteur: Carl Friedman
Amber Maas V4c



Samenvatting:

Jochel, een joodse vader, woont samen met zijn drie kinderen en vrouw ergens in Nederland. Het gezin probeert een normaal leven te leiden. Volgens de kinderen lukt dit echter niet, omdat Jochel nog te getraumatiseerd is van de Tweede Wereldoorlog. Als Jochel in een senatorium behandeld wordt voor TBC, vertelt hij zijn kinderen allemaal verhalen over de Tweede Wereldoorlog.

Volgens de kinderen lijdt Jochel aan de ziekte ‘kamp’. Hij kan namelijk alleen nog maar verhalen over zijn ervaringen met concentratiekampen vertellen. Het enige waar hij nog over praat is zijn ervaring met een concentratiekamp. In welk concentratiekamp hij heeft gezeten is niet bekend.

Toen de oorlog begon, is Jochel bij een gezin ondergedoken. Ergens op zolder had hij een ruimte zo groot als een kast waar hij verbleef. Het gezin bij wie hij woonde, zorgde ervoor dat hij boeken had om te lezen. Daarnaast brachten ze hem regelmatig eten, waardoor hij niet ondervoed raakte. Zodra er mensen in huis waren moest hij zo stil mogelijk doen, omdat niemand mocht weten dat hij daar ondergedoken zat.

Op een gegeven moment werd Jochel ontdekt en meegenomen naar een concentratiekamp. Hier begon een ontzettend naar leven voor hem. Hij voerde dingen met tegenzin uit die de Duitsers hem verplichtten. Ondanks alles wist hij zich sterk te houden. In het concentratiekamp leerde hij verschillende mensen kennen bij wie hij steun kon vinden. Alle mensen konden steun bij elkaar vinden, omdat ze van elkaar begrepen wat iedereen doormaakte.

Doordat Jochel over niks anders meer dan de oorlog kan praten, raken zijn kinderen ook getraumatiseerd. Dagelijks denken zij na over de gevolgen van de oorlog. Maar dat niet alleen, de kinderen vinden het ook vreselijk dat nergens anders meer over gepraat kan worden. Wanneer iemand verkouden is, krijgen ze meteen te horen hoe naar het leven in de concentratiekampen was tijdens de Tweede Wereldoorlog. En als er bijvoorbeeld vriendjes of vriendinnetjes langskomen, krijgen zij ook alle verhalen over de kampen te horen. De kinderen zijn het ontzettend zat dat Jochel nergens anders meer over kan praten. Regelmatig wordt hij hier op aangesproken. Jochel vindt echter dat zijn kinderen niet moeten zeuren en voelt zich onbegrepen omdat zij zijn verhalen niet willen horen. Hij wil namelijk kwijt hoe hard hij heeft moeten werken in het concentratiekamp, en hoeveel mensen hij heeft zien overlijden ten gevolgen van verschillende nare ziektes. Daarnaast vertelt Jochel ineens dat hij eigenlijk een moordenaar is. In het kamp heeft hij namelijk iemand vermoord. De kinderen schrikken hier enorm van. Zeker als hij hen vertelt dat hij eigenlijk helemaal geen spijt heeft en de man op een veel pijnlijkere manier had willen vermoorden. De kinderen vinden dat de verhalen van Jochel op moeten houden, en dat ze gewoon een normaal gezinsleven moeten krijgen waarin de kinderen met hun vader kunnen spelen.

Doordat de kinderen geïrriteerd raken en Jochel zich onbegrepen voelt, zijn er regelmatig spanningen in het gezin. De moeder van het gezin probeert zich er zo veel mogelijk buiten te houden. Af en toe neemt ze het op voor haar man, omdat ze weet hoe zwaar het geweest is. De moeder van het gezin is geen vrouw van joodse afkomst, waardoor zij nooit naar een concentratiekamp heeft gehoeven. Ze had echter al een relatie met Jochel voordat hij naar het concentratiekamp moest, waardoor ze het concentratiekamp op een andere manier heeft meegemaakt. Ze weet dus wat er is gebeurd en wat voor invloed dit op Jochel gehad heeft.

Op een gegeven moment krijgen de kinderen door dat ze hun vader zo goed mogelijk moeten steunen. Ze proberen steeds meer naar zijn verhalen te luisteren. Het is af en toe moeilijk, maar ze merken dat de sfeer verbetert.

De kinderen raken geëmotioneerd als ze merken dat een verhaal hun moeder ook raakt. Jochel vertelt namelijk over het moment waarop hij en de moeder van het gezin elkaar weer zien na het concentratiekamp. Beide hebben ze tijden lang doodsangsten uitgestaan en hebben ze nooit geweten hoe het met elkaar ging. Als Jochel dit samen met zijn vrouw in tranen vertelt, worden de kinderen ontzettend geraakt en beseffen ze zich dat ze hun vader af en toe gewoon zijn verhaal moeten laten vertellen.

Mijn Mening:

Ik vond het boek opzich wel leuk om te lezen omdat er wel echt een verhaal speelt maar het is niet het beste boek dat ik gelezen heb. Ik vond het verhaal soms voorspelbaar en langdraadig.

Opdracht collage:

Bij het lezen van tralievader denk je veel aan de oorlog aangezien daar het boek centraal ook over gaat en bij de oorlog kun je weer verder denken zoals Anne Frank, iedereen kent haar wel van de oorlog.  Ik heb bij de plaatjes gekozen voor zwart-wit zodat het thema naar voren komt.  Naast de normale plaatjes over de oorlog heb ik er ook voor gekozen om een plaatje van een familie te kiezen omdat het verhaal over een familie gaat waarbij de vader vooral over de oorlog verteld en dus gaat het verhaal ook over de familie. Ik heb ook een quote erbij gedaan die kwam ik tegen tijdens het zoeken naar plaatjes en deze vond ik er wel bij passen. Bij de normale oorlogsplaatjes heb ik ook een familie gekozen alleen dit keer eentje die aan het voorlezen is aangezien het verhaal in een boek staat en de vader verteld ook steeds verhalen en dat vond ik wel een beetje te vergelijken met een familie die aan elkaar verhalen leest. Ook is er een klein jongetje uit de oorlog, dat zou die vader moeten zijn want hij heeft als jongetje de oorlog meegemaakt. Tijdens de oorlog vallen er natuurlijk altijd veel slachtoffers en vandaar dat ik er ook een foto van een begraafplaats bij heb gedaan, op die begraafplaats liggen alleen maar slachtoffers  van de oorlog en volgens mij is het een Duitse begraafplaats. Tot slot heb ik ook nog een plaatje van een boer erbij gedaan die op het land aan het werk is met zijn paard. Wanneer ik iets lees of hoor over de oorlog denk ik daar vaak wel aan ook omdat ik zelf natuurlijk van paarden houd.

Leesautobiografie

Leesautobiografie 

1. Voorlezen
Vroeger las ik vaak met mijn vader of moeder s'avonds nog een hoofdstuk uit een boek. Vaak was het een van tea stilton omdat dat vrij grote letters waren en makkelijk om te lezen aangezien ik nooit zo goed ben geweest in lezen.

2. Basisschool
Op de basisschool in groep 7/8 las de juf vaak in de pauze 15 min voor ik weet niet meer precies wat voor boeken dat waren. De groepen ervoor zal er vast ook nog wel voorgelezen zijn alleen dat kan ik me niet goed meer herinneren. Zelf heb ik nooit zo veel gelezen, en ik ben rond groep 6 begonnen met die stilton boeken omdat de school dat zei. Zelf hou ik niet zo van lezen.

3. Thuis
Mijn zusje leest regelmatig boeken en donaldducks en mijn moeder vaak wel op vakantie maar minn vader en ik lezen niet/niet veel. Zelf lees ik met tegenzin tenzij ik midden in een boek zit en het spannend word dan begin ik het wel leuk te vinden. Ik heb zelf maar een paar boeken zoals de hungergames en nog wat oude van vroeger. Ik praat thuis nog niet over een boek want het enige boek dat ik helemaal uit heb gelezen in mijn eentje was de hungergames en iedereen had de film al gezien dus toen wist iedereen het verhaal al.

4. Middelbare school tot de 4de 
Voor Nederlands moesten we 1x een boek lezen met verslag maken en toen had ik het over het boek de hungergames gedaan dus die heb ik niet vrijwillig gelezen.

5. Persoonlijke top 5
De hungergames vond ik het leukste omdat de rest verleden is en ik niet meer boeken heb gelezen.

6. Wat voor lezer ben ik?
Als ik mezelf zo zie ben ik type 1 lezer alleen de hungergames was ook niet een bepaalt makkelijk boek die ik toch wel leuk heb gelezen dus ga ik voor type 2.

7. Plannen voor de 4de
Het liefste zou ik de rest van de hungergames willen gaan lezen omdat dat me toch echt wel het meeste aanspreekt alleen helaas is het niet origineel Nederlands. Ik heb vaak nogal moeite om nieuwe boeken te gaan zoeken omdat het verhaal me wel moet aanspreken en ik het vaak pas midden in het verhaal leuk begin te vinden. Maar de crime boeken lijken me dan het leukste aangezien ik ook wel van NCIS  en CSI houd.  Ik verwacht van de docent goede uitleg met de grammatica vooral omdat dat niet mijn sterkste kan is.

De een zijn dood

De een zijn Dood.

Bijgewerkte Samenvatting van: http://www.scholieren.com/boekverslag/70332

Samenvatting van de inhoud 
Deel I Wim Terlinde 

De ik-verteller Wim Terlinde vertelt in de o.v.t. over de vondst van een lijk van een eenzame man Roderick Vos op 16 maart 2004 in Deventer. Hij heeft een flink huis nagelaten waarvan de opbrengst wel meer dan 400.000 euro is. Terlinde is compagnon van een onderzoekbureau dat probeert te onderzoeken wie er recht heeft op een erfenis wanneer er op het eerste gezicht geen directe nabestaande zijn ( het zijn erfenisjagers). Anders vervalt de erfenis immers aan de Staat. Roderick Vos is een vrij eenzame man die een kleine drukkerij bezat, waardoor hij boeken van kleine schrijvers die anders zeker geen publicatiemogelijkheid zouden krijgen, op de markt brengt in kleine oplagen. Zo komt Terlinde achter het adres van ene Sofie de Winter die een boek bij Vos heeft uitgegeven. (“ De winter van mijn weerzin” ) Wanneer hij haar opzoekt, reageert ze furieus op de naam van Vos en ze vindt dat ze minstens recht heeft op een deel van de erfenis. Wanneer Terlinde later het boek leest (er staat nog één exemplaar in de boekenkast van Roderick) begrijpt hij waarom zij zo gebeten is op Roderick Vos.
Sofie de Winter die onder pseudoniem heeft geschreven, is seksueel misbruikt door haar vader en met die wetenschap in zijn achterhoofd heeft ook Roderick misbruik gemaakt van Sofie. Wim komt erachter dat er nog een ander Vos-familielid van Roderick is, een nichtje van wie de vader voor haar geboorte is overleden waarna ze is overgeleverd geweest aan de nukken van haar oom. Hij verneemt dat ze op de Kunstacademie in Arnhem zit, maar wanneer hij daar navraag doet, vertelt een studiegenoot dat ze naar Zweden is vertrokken met een andere kunststudent Nils. Francien Vos maakte graag wandkleden. Wims compagnon Henk regelt snel de reis voor hem. 

In het tweede hoofdstuk maakt hij de reis naar Zweden. Eerst reist hij met het vliegtuig en later met de trein. In een klein dorpje boekt hij een hotel, maar hij is de eerste gast van het jaar en de enige. Er is een eigenaresse Helga, die ook al eenzaam is. Haar man is ervandoor gegaan met een jonge vrouw en Wim onthult aan haar dat zijn vrouw vier jaar geleden overleden is aan darmkanker. Er zit enige erotische spanning in de passages met haar, maar ze kruipen toch niet bij elkaar in bed. Wim gaat met een taxi (een erg gevaarlijke rit) naar een boerderij waar Nils met Francien zou wonen. Maar Francien heeft hem al weer verlaten. Hij heeft een kaart van haar ontvangen uit Schotland, waar ze blijkbaar verblijft. Wim laat Henk opnieuw de reis regelen en vanuit Stockholm vliegt hij door naar Londen en later naar Schotland. Hij brengt nog even een bezoek aan Helga, maar er gebeurt opnieuw niets.

Hoofdstuk 3: Wim vliegt vanuit Londen naar Inverness en vandaar neemt hij de trein naar Kyle om de queeste naar Francien te vervolgen. In een winkel ziet hij een wandkleed van haar hangen en zo komt hij erachter dat ze in het ziekenhuis is opgenomen. Ze is psychotisch. Hij spreekt met haar arts en die denkt dat er voorlopig weinig hoop op herstel is.

Hoofdstuk 4: Hij weet niet wat hij nu moet doen. Francien is gek en ze zal twee ton rijker worden. Maar het bedrag aan de Belastingdienst nalaten, is hem ook te gek. Hij verzint een list. Hij doet net of Francien over een maand in staat is om naar Nederland te vliegen en maakt zijn collega wijs dat ze dan de erfenis komt ophalen. Hij laat door een bekende van vroeger een paspoort namaken met de foto van Sofie de Winter. Die vindt het goed om het geld in hun eigen zak te steken. Francien zal er niet achter komen en ze kunnen zo de erfenis verdelen. Het plan lukt en ze kunnen beiden ruim een ton (126.000 €) op hun rekening bijschrijven.

Deel II Sofie de Winter
In dit deel wordt Sofie de ik-vertelster. Ze vertelt de lezer eerst over het seksueel misbruik door haar vader. Als hij haar verkrachtte, depersonaliseerde ze zichzelf en dacht dat haar vader het met een meisje Katrien deed. Dat hield haar op de been. Het boek werd uitgegeven door Roderick Vos die daarmee macht over haar kreeg. Nu heeft ze een bedrag van 126.000 euro op haar rekening staan. Ze is tijdelijk afgekeurd als onderwijzeres en ze neemt daarna definitief ontslag. Ze wil haar boek nog een keer teruglezen, maar ze heeft alle exemplaren uit woede verbrand. Alleen Wim Terlinde heeft nog een exemplaar van Roderick en dat krijgt ze van hem. Ze leest het boek door.

Hoofdstuk 2: Ze besluit om Francien Vos te gaan ontmoeten en ze zoekt op waar ze zou kunnen wonen in Broadford in Schotland. Zij legt een zelfde soort reis als Wim af en logeert ook soms in dezelfde hotels. Eerst ontmoet ze in het Schotse dorpje een oude kunstenaar Alec met wie Francien samenwoont. Francien maakte namelijk vroeger ook wandkleden en is dat weer gaan doen Alec maakt beelden.
Hij zegt dat ze op de pier bij de haven zit om de beweging van de golven vast te leggen. Sofie zoekt haar op. Het meisje slikt nu pillen tegen de gekte in haar hoofd. Maar daardoor kan ze geen kunst meer maken. Ze gaan samen terug naar het huis van Alec en daar vertelt Sofie dat ze op de vlucht is, omdat ze geld heeft gestolen (in feite is dat zo, maar ze maakt er een ander verhaal van) Wanneer ze wil gaan slapen, staat Francien spiernaakt voor haar bed. Ook mag het licht die nacht niet uit, want Francien is een bang wezentje geworden. Sofie laat iets los over haar verleden en ze laat Francien haar boek “ De winter van mijn weerzin” lezen. Francien begrijpt de inhoudheel goed. Ze is jaloers dat Sofie een alter ego in de persoon van Katrien had ontwikkeld en ze vraagt aan het einde van dit deel of Sofie haar Katrien wil zijn. Sofie stemt erin toe.

Deel III Francien Vos 
Francien(de derde ik-vertelster) is reuze blij nu ze Katrien van Sofie mag “lenen”. Ze ziet het weer helemaal zitten. Als ze in de problemen komt, zal ze net doen alsof ze Katrien is. Schizofrenie heeft ze dus ook al. Ze zegt tegen Sofie dat ze een feestje wil houden. Sofie vindt het prima en plundert met Francien de kleine plaatselijke winkelierster. Ook kopen ze dure malt whisky om die aan Alec te kunnen geven. Wanneer hij dronken raakt, begint hij Schotse poëzie te citeren. Bij de volgende fles whisky verdwijnt hij even om een radio te halen, waarna ze zouden kunnen gaan dansen. Maar hij keert niet terug. Sofie wordt ook dronken en valt op het bed neer. Francien is bezeten van Sofie en ze begint naar haar bezittingen in haar koffer te graaien. Ze vindt van alles, maar ook het paspoort van Francien Vos met een foto van Sofie de Winter. Haar gekte slaat ineens weer toe. De samenleving is van plan haar definitief te vervangen. Sofie wordt de nieuwe Francien, maar dat mag niet gebeuren. Ze grijpt een groot vleesmes en steekt dat als een dolle in het lichaam van Sofie. Die zal dat niet overleven. Francien holt naar buiten. Ze is de nieuwe Katrien.

Deel IV Dave Goff 
Goff is politie-inspecteur. Hij is geroepen bij het lijk van Sofie de Winter, maar omdat hij het paspoort vindt met de naam van Francien denkt hij dat ze Francien Vos heet. Het lijk is met een vleesmes enorm bewerkt. Hij ondervraagt Alec en die zegt dat het lichaam van Sofie de Winter is. Dave begrijpt er niets meer van. Later vindt de politieman nog een ander paspoort van Francien. Hij moet nu de waarheid zien te achterhalen.

Weer later komt het bericht door dat een visser heeft gezien dat een vrouw in het water bij de pier is gesprongen. Dave Goff neemt contact met de Nederlandse politie op. Via het creditcardnummer van Sofie komen ze achter haar ware identiteit: Sofie de Winter. Ze is op dat moment al eenzaam begraven in de Schotse Hooglanden. Er zijn maar weinig mensen aanwezig. Dave vraagt of Alec later een beeldje op haar graf wil plaatsen. Via de gegevens van Sofie de Winter en haar bankrekening nummer komen ze achter de identiteit van Wim en de fraude die ze hebben gepleegd. Hij wordt aangehouden en voorgeleid. Het lichaam van Francien Vos wordt nooit meer gevonden.


Mijn mening:

Ik vond dit het leukste boek tot nu toe omdat het verhaal spannender is en dat mij meer aantrekt. De vorige boeken ( Reinaert de Vos en robinson ) waren wat minder spannend en trokken mij dus ook minder aan. Het verhaal maakt het spannend omdat je het verhaal door meerdere perspectiefen te zien krijgt, dat wisselt zich af bij elk deel van het verhaal. Eerst is Wim de ik-verteller daarna Sofie en ten slotte Francien.

Opdracht A perspectief

Het verhaal heeft een meervoudig perspectief omdat je het verhaald door meerdere personen te zien krijgt:
Deel 1 de ik-verteller is Wim 
Deel 2 de ik -verteller is Sofie
Deel 3 de ik-verteller is Francien
Doordat je het verhaal door meerdere personen te zien krijgt kom je ook meer van die personen te weten en maakt het het verhaal ook spannender. Ik vind het een hele goede keus van de schrijven om het verhaal door meerdere personen te laten zien want dat maakt het verhaal leuk.

Deel 3 vanuit Sofie i.p.v. Francien.
Francien is heel blij dat ze Katrien van mij mag 'lenen'. Ze ziet het weer helemaal zitten. Als ze in de porblemen komt zal ze net doen alsof ze Katrien is. Ze zei tegen mij dat ze een feest wilde houden. Ik vind dat prima, dus plunderde we de kleine winkelierster. Ook kochten we dure malt wisky voor Alec. Wanneerr hij droken raakt begint hij Schotse poezie te citeren. Bij de volgende fles is hij even weg om de radio te halen, zodat ze kunnen dansen. Maar hij kwam niet terug. Ik werd ook dronken en viel op het bed neer. Francien is bezeten van mij en begon door al mijn spullen te gaan. Ze vond van alles maar ook het paspoort van Francien de vos met mijn foto. Haar gekte sloeg ineens weer toe. We waren van plan haar te vervangen. Ik word de nieuwe Francien.  Francien pakte een groot vleesmes en stak het door mij heen. Ik zou het niet overleven. Francien rende naar buite en is de nieuwe Katrien. 

Reinaert de vos

Die keuzesch bi hertaalen

Reynaert de Vos is een sluwe vos die gedagvaard wordt. Als een echte vos weet hij telkens weer op een slimme manier te ontsnappen. Uiteindelijk weet hij zelfs de koning om de tuin te leiden en gaat hij er zelf vandoor. Bij het vertalen van zo’n Middelnederlandse tekst als ‘Van den vos Reynaerde’ moeten er veel overwegingen gemaakt worden. Wij hebben twee verschillende vertalingen gelezen: een letterlijke van Hubert Slings en een moderne door Walter Verniers. Beide schrijvers hebben verschillende overwegingen gemaakt. Welke verschillen komen voort uit die keuzes? En wie van de schrijvers heeft volgens ons het meeste succes gehad in het hertalen?

Met het vergelijken van de twee teksten beginnen we bij het begin. Bij de moderne vertaling wordt de proloog achterwege gelaten, wat voor ons geen gemis was. Door die proloog weg te laten, kom je namelijk meteen in het verhaal terecht.
Omdat Hubert Slings het oorspronkelijke verhaal letterlijk heeft vertaald en de vertaling van Walter Verniers misschien iets meer van het verhaal afwijkt, is die tweede uiteindelijk wel iets langer (exclusief de proloog). Toch was dat niet erg, het verhaal konden we gemakkelijk doorlezen. In de moderne vertaling staat ook wat andere/extra informatie. Bijvoorbeeld als je regel 8 t/m 16 van de moderne vertaling vergelijkt met regel 48 t/m 53 van de letterlijke vertaling.
Het vervelende aan de letterlijke vertaling is ook dat er om de zoveel verzen een stuk wordt weggelaten, waar dan gelukkig nog wel een samenvatting over gegeven wordt. Dit stoort het lezen echter wel. Telkens als we net weer gewend waren aan de manier van het lezen van niet-rijmende verzen, werd die gewenning beëindigd door een samenvatting in ‘normale’ taal. Zo konden we ons er niet helemaal in verliezen, wat bij de moderne vertaling veel beter ging.
Ook worden er verschillende namen gebruikt in beide vertalingen. Bijvoorbeeld wordt in de letterlijke vertaling de naam ‘Reinaert’ gebruikt en in de moderne vertaling hebben ze het over ‘Reynaert’. Aangezien het in het oorspronkelijke verhaal gaat over ‘Reynaerde’ en de moderne vertaling daar dus dichterbij ligt, vinden wij dit leuker. Zo blijft het nog een klein beetje ouderwets.
In de oorspronkelijke tekst zitten grappen en dubbelzinnigheden, die wij natuurlijk niet zo goed kunnen begrijpen als het middeleeuwse publiek. Dus ook al zijn die grappen letterlijk vertaald in de ene versie, we begrijpen ze toch niet. Dat is dus ook niet erg belangrijk voor ons.
Dan is er ook nog de rijm, die wij erg belangrijk vinden voor een tekst als deze. Het oorspronkelijke verhaal werd namelijk van mond tot mond doorverteld en met rijm was het makkelijker te onthouden.
Als laatst vinden we het einde van de moderne vertaling erg mooi. Hier wordt er met alle eerste letters van de laatste verzen ‘Bi Willeme’ gevormd, wat ook uit het origineel komt. In de letterlijke vertaling hebben ze dat niet overgenomen, wat jammer is omdat dat juist een speciale boodschap van de schrijver was.

Wij vinden de moderne vertaling beter. Door al de bovenstaande redenen en het feit dat deze vertaling in makkelijker Nederlands staat en daarbij ook nog rijmt, waardoor het lezen gemakkelijker en naar onze mening ook leuker wordt, zijn wij tot deze conclusie gekomen. Maar ja, er zijn nog 7.397.953.826 andere mensen die misschien een andere mening hebben, dus wie zijn wij?

Amber Maas, Sanne Groen & Julie Smits